Ósmoklasisto :) Powiatowy Zespół Szkół w Bodzentynie czeka na Ciebie

Ósmoklasisto! Właśnie kończysz szkołę podstawową i szukasz miejsca, w którym mógłbyś kontynuować naukę? Powiatowy Zespół Szkół w Bodzentynie, nasz „Szerment”, to szkoła inna niż wszystkie, to najlepsze miejsce dla Ciebie. Dlaczego? To szkoła z pięknymi tradycjami pedagogicznymi, ukształtowanymi przez stulecie, kultywowanymi przez panią dyrektor, człowieka dialogu, osobę budującą relacje; to szkoła z oddanymi nauczycielami znającymi potrzeby uczniów oraz zaangażowanymi i utalentowanymi uczniami. Wspaniała atmosfera, doskonała baza lokalowa i sportowa, zajęcia pozalekcyjne, fitness, siłownia, strzelnica, bilard a do tego bogaty wybór kierunków kształcenia i nasza innowacja pedagogiczna- klasa policyjna z dużymi osiągnięciami – nie mogłeś drogi ósmoklasisto trafić lepiej. Klasy są profilowane, wiele rozszerzeń do wyboru, nauczyciele zdeterminowani by wydobyć z Was talenty i zdolności. Nasza szkoła może jest niewielka i prowincjonalna, ale stwarza wszystkim uczniom różnorakie możliwości. Być może od września będziemy jedyną szkołą powiatową z oddziałami przygotowania wojskowego przy wsparciu MON, a klasy o profilu wojskowym realizować będą kształcenie ogólne, zgodne z podstawą programową, a program szkolenia z zakresu przygotowania wojskowego stanowić będzie dodatkowe zajęcia edukacyjne. Tu nikt nie jest anonimowy, wszyscy się znamy, wspieramy i współpracujemy. Szkoła tętni życiem i pozytywną energią, tu ciągle dzieje się coś ciekawego – comiesięczne maratony filmowe, świetna muzyka i audycje za sprawą radia KreSka, liczne sukcesy sportowe klubu „Jodła”, ciekawe projekty „Kultura pod chmurką”, „Zimowe wyczyny z bodzentyńskiej doliny” czy plener malarski, akcje charytatywne inicjowane przez szkolny wolontariat skierowane na potrzeby innych, imprezy szkolne przepełnione dobrą zabawą, inicjatywy kulturalne oraz udział w akcjach zaprzyjaźnionej ze szkołą fundacji ProlandSport. Nie sposób wymienić wszystkiego. To szkoła, która nie boi się wyzwań, ostatnio zdalne nauczanie czy pożegnanie absolwentów to tylko dowód, że świetnie dajemy sobie radę w każdej sytuacji. Czy już chcesz być członkiem naszej społeczności?

Sprawdź szczegóły na naszym szkolnym fanpagu: 

 

https://www.facebook.com/zspbodzentyn

 

Podejmij naukę w „Szermencie” i dołącz do nas.

Czekamy na Ciebie!

Źródło: https://www.zspbodzentyn.pl/

JAK WSPIERAĆ MAŁE DZIECKO W CZASIE EPIDEMII?

• Zadbaj o siebie. Aby móc dawać swojemu dziecku wsparcie, musisz pamiętać o sobie. Rodzic też ma potrzeby.

• Są rzeczy, na które nie mamy wpływu. Nie oczekuj od siebie zbyt wiele. Podczas kwarantanny, bez względu na to jak bardzo będziesz się starał, Twoje dziecko może czasami się bać, być rozzłoszczone lub po prostu nudzić.

• Zadbaj o rytm dnia. Jeżeli coś może być jak zawsze, niech tak zostanie, np. wieczorny rytuał związany z zasypianiem. Gdy trzeba wprowadzić zmiany w harmonogramie dnia, stwórzcie nowy plan i się go trzymajcie. Przewidywalność i codzienna rutyna dają dzieciom poczucie bezpieczeństwa.

• Rozmawiaj z dzieckiem o tym, co się dzieje. Zadbaj jednak o to, by temat epidemii nie zdominował Waszych rozmów.

• Dostosuj ilość i rodzaj przekazywanych informacji do wieku dziecka. Odwołaj się do doświadczeń dziecka.

• Odpowiadaj na pytania. Dzieci mogą ich interesować rzeczy, które dorosłym wydają się dziwne lub nie na miejscu. Pytanie, czy jak ktoś kicha w maseczkę, to później zjada gluty spokojnie mieści się w obszarze zainteresowań przedszkolaka :)

• Jeśli dziecko nie chce rozmawiać, nie nalegaj. Daj jasny sygnał, że w każdej chwili może do Ciebie się zwrócić po pomoc lub informacje.

• Dla dziecka wiele spraw może być ważniejszych niż koronawirus. Maluch żyje tu i teraz. Zabawa, bajka, kłótnia z rodzeństwem mogą być w danej chwili istotniejsze niż epidemia.

• Jeżeli maluch przeżywa niepokój, smutek - bądź przy nim i pokazuj sposoby radzenia sobie z trudnymi uczuciami.

• Zapewnij malucha, że robicie wiele rzeczy, aby nie zachorować. Pokaż mu, że ono także może się włączyć w te działania, np. myjąc ręce.

Przedszkolaki mają w tym dobry trening, bo w przedszkolu myją je bardzo często

• Nie dawaj obietnic bez pokrycia. Nie mów, że na pewno nie zachorujecie. Mów, że robicie wszystko, co możecie, aby nie zachorować. Nie obiecuj, że niedługo wróci do przedszkola. Zapewnij jednak, że epidemia minie i znowu przedszkole będzie otwarte. I powiesz mu o tym, jak tylko się dowiesz. Pamiętaj, że przedszkolak ma jeszcze bardzo słabą orientację w czasie.

• Przygotuj się na złość dziecka. Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że się pojawi. Dziecko dopiero uczy się radzić sobie z frustracją, a to trudna sztuka :) Czas kwarantanny niesie ze sobą dużo ograniczeń: brak przedszkola, spotkań z kolegami, wizyt u babci, wyjścia na plac zabaw czy po zakupy. Dobrze jest uprzedzić dziecko i wyjaśnić mu, czemu pewnych rzeczy nie można teraz robić.

• Jeżeli dziecko korzysta z telefonu lub skype, pomóż mu kontaktować się w ten sposób z bliskimi osobami czy rówieśnikami.

• Czas epidemii nie oznacza, że zasady domowe przestają istnieć. Dalej masz prawo wymagać od swojego dziecka przestrzegania Waszych ustaleń. Kwarantanna nie oznacza, że teraz może np. bez ograniczeń grać na tablecie.

• Brak przedszkola i zajęć dodatkowych jest okazją, by uczyć dziecko organizowania sobie czasu samemu. Przedszkolakowi trzeba w tym jeszcze pomagać. Warto wspólnie zrobić bazę pomysłów na zabawy i różne aktywności domowe i przypominać o niej dziecku. Pomocny może być rysunkowy plan dnia lub popołudnia.

• Fakt, że dziecko nie chodzi do przedszkola nie oznacza, że dorosły bez przerwy ma się nim zajmować i wspólnie bawić. Odrobina nudy naprawdę jest rozwojowa. Jeżeli jednak dziecko nie ma takich doświadczeń, potrzebuje pomocy, by nauczyć się samodzielnej zabawy. Warto jednak pamiętać, że dziecięce „nudzi mi się” niekoniecznie musi oznaczać brak pomysłu na zabawę. Czasem jest to po prostu znak, że maluch potrzebuje bliskości rodzica.

Orientacja prozawodowa - oferta on-line

W związku ze zbliżającym się terminem wyboru szkoły średniej przez uczniów klas ósmych i obecną wyjątkową sytuacją - epidemia koronawirusa, Dyrekcja oraz Grono Pedagogiczne Zespołu Szkół Transportowo-Mechatronicznych w Skarżysku – Kam. przesyła dla uczniów klasy VIII naszej szkoły ofertę edukacyjną atrakcyjnych i wysoko notowanych na rynku pracy kierunków kształcenia zawodowego oraz stypendiów fundowanych.

Poniższy film szczegółowo prezentuje w/w ofertę szkoły ponadpodstawowej - Zespołu Szkół Transportowo-Mechatronicznych w Skarżysku – Kam..

Pedagog szkolny zaprasza do obejrzenia.

PRZECZYTAJ...MOŻE URATUJESZ SIEBIE LUB INNYCH...

CYBERPRZEMOC (cyberbulling) 

Zachowania przemocowe z użyciem nowych technologii, przede  wszystkim  Internetu  i  sieci  telekomunikacyjnych,  również  telefonów  komórkowych.  Cyberprzemoc  może  dotknąć wszystkich użytkowników Internetu, bez względu na  wiek  czy  poziom  umiejętności  posługiwania  się  komputerami. Sprawcy cyberprzemocy mają wrażenie, że są anonimowi, co pobudza i zachęca ich do działania.

Cyberprzemoc przybiera formę:

• nękania,
• straszenia,
• obrażania,
• podszywania się,
• publikowania obraźliwych komentarzy,   
• publikowania  i  rozsyłania  ośmieszających,  nieprawdziwych informacji.

Ofiara  cyberprzemocy  może  zgłosić  ten  fakt  na  Policję  lub  do  prokuratury.  Zaleca  się  zabezpieczenie  dowodów  przestępstwa  w  postaci  elektronicznych  kopii  i  wydruków.  Nie  wolno  kasować  żadnych  wiadomości,  również  esemesowych.  Świadkowie  cyberprzemocy  –  czyli  osoby  bezpośrednio niezaangażowane w akt przemocy, ale obserwujące jego przejawy (np. widzący obraźliwe komentarze,  czy  w  złośliwy  sposób  przerobione  zdjęcia)  powinni  o zdarzeniu poinformować administratora lub moderatora strony. Obecnie większość witryn lub serwisów umożliwia zgłaszanie naruszeń za pomocą formularza lub maila do działu  bezpieczeństwa. W  zgłoszeniu należy zwrócić się z prośbą o skasowanie treści, ewentualnie wykonanie kopii oraz pozostawienie tzw. logów na potrzeby prowadzonego postępowania.

Więcej na temat tych niebezpiecznych zjawisk -  tutaj klik na zdjęcie

https://cloud1q.edupage.org

WARTO...

ZAKRĘĆ SIĘ...NA DOBRE DZIAŁANIE...

Dziś przygotowałam dla Was bardzo miłą, ale i pouczającą zabawę:)                               

ZAPRASZAM  

                          klik na obrazek

Powodzenia :)

IZOLACJA A SAMOPOCZUCIE PSYCHICZNE

Izolacja a samopoczucie psychiczne – co możesz zrobić dla siebie w tym trudnym czasie?

Gdy pewne grupy zawodowe, takie jak lekarze, pielęgniarki, ratownicy medyczni i farmaceuci oraz pracownicy sklepów spożywczych i innych punktów, które nadal pozostają otwarte uwijają się w pocie czoła, żeby ratować innych i umożliwić nam zapewnienie podstawowych potrzeb, reszta oddaliła się w stan dobrowolnej izolacji lub została poddana przymusowej kwarantannie. Z pewnością część z Was przyjęła ze spokojem perspektywę dłuższego czasu spędzonego w domu. Ci, którzy preferują działanie i znakomicie odnajdują się, żyjąc w szybkim tempie, mogą być nieco przerażeni. Rodzice, choć cieszą się na czas spędzony wspólnie z dziećmi, pod koniec dnia całkowicie opadają z sił i kończą im się pomysły na zajęcie czasu najmłodszym….I o ile początek tego czasu odizolowania może być całkiem przyjemny i znośny, o tyle już po kilku dniach możemy zacząć odczuwać spory dyskomfort.

Aby zminimalizować przykre konsekwencje, dobrze jest znać mechanizmy rządzące działaniem naszej psychiki.  Dzięki temu zmniejszymy/unikniemy nieprzyjemnych niespodzianek w postaci rozdrażnienia, niepokoju, spadku nastroju, narastających konfliktów itp. To, co warunkuje nasz dobrostan na co dzień, czyli wszelkie rutyny, schematy działania, właśnie zostało zachwiane.

Z godziny na godzinę nasze życie musiało ulec zmianie po to, byśmy mogli zadbać o wspólne dobro – zdrowie i życie. Konieczność zmiany charakteru pracy na zdalną, brak możliwości pozałatwiania typowych dla życia codziennego spraw, spędzenia czasu tak, jak lubimy i do czego jesteśmy przyzwyczajeni, a  dodatkowo wszechogarniające, niezbyt pozytywne informacje w mediach….to wszystko potęguje niepokój.

Co możesz zrobić?

1. Pamiętaj, że w sytuacji ograniczenia dopływu bodźców mogą pojawić się różne nieprzyjemne stany – rozdrażnienie, spadek nastroju. Jest to naturalne i opisane przez psychologów badających funkcjonowanie człowieka w stanie odizolowania.
2. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia wyżej opisanych stanów spróbuj zadbać o codzienne rutyny – wstawaj o podobnej porze, wykonuj codzienne obowiązki w podobny sposób, nie odkładając ich na później. To naturalne, że brak typowych dla Ciebie rutyn powoduje, że zaczynasz myśleć o tym, jak o stracie czegoś ważnego dla siebie. Spróbuj przekierować to myślenie na poszukiwanie pozytywnych aspektów tej sytuacji, „plusów”. Zawsze jest coś, co możesz zyskać.
3. Postaraj się, aby każdy z członków Twojej rodziny miał możliwość pobycia w oddaleniu – całodobowa obecność ze sobą wszystkich domowników po pewnym czasie może być męcząca. Po prostu. I nie jest to niczyja wina.
4. Zapewnij sobie i rodzinie kontakt z najbliższymi przez telefon, Skype’a. Pytajcie o ich sposoby na ten czas. Ważne jest, by nie zamykać się w przysłowiowych czterech ścianach, ale poznawać inne modele.
5. Słuchaj informacji o tym, co dzieje się „na zewnątrz” – wybieraj sprawdzone źródła informacji, nie aktualizuj ich na bieżąco, wystarczy, że raz dziennie lub w porach przez siebie wyznaczonych wysłuchasz/przeczytasz/obejrzysz wartościowy materiał informacyjny.
6. Zamiast stałego skupienia na lęku i niepokoju w obecnej sytuacji, przekieruj swoją uwagę na ludzi, wobec których możesz poczuć wdzięczność – pomyśl, poczuj, jak bardzo chciałbyś im za to podziękować.
7. Zawsze możesz skontaktować się ze specjalistą, poszukać wsparcia. Teraz, gdy kontakty „twarzą w twarz” są ograniczone, dostępne są konsultacje w formie online.

Powodzenia w tym trudnym czasie:)